" Your dream must be high while your life time is very short "

        นักบวชใช่ว่าจะเป็นแค่เพียงวาจาเท่านั้นการกระทำเป็นสิ่งสำคัญกว่าพูดในสิ่งที่
ทำไม่ได้อาจจะเป็นบาปเสียด้วยซ้ำ  นักบวชก็มีกิจของนักบวชที่ต้องปฏิบัติเช่นกัน
มีศีล อยู่ในหลักคำสอน มองย้อนกลับไป นักรบหรือทหารก็เช่นกันถูกอบรมเสมอ
ว่าการเป็นทหารนั้นต้องเป็นทั้งร่างกายและจิตใจมีกฎระเบียบที่ต้องปฏิบัติตามแต่การ
ที่จะปฏิบัติตาม  ศีล ๕  ข้อ นั้น ทำไมมันลำบากเหลือเกิน ต้องทำในสิ่งที่สั่งแม้ไม่
อยากทำถึงแม้มันจะเป็นเรื่อง ฆ่าสัตว์ ตัดชีวิตก็เถอะ มองไปรอบๆตัว ก็เห็นปลา
ตัวไม่ใหญ่ ไม่เล็กมาก นอนเกลื่อนกลาดเต็มพื้นไปหมด ถ้าไม่คิดอะไรก็มองไปว่า
เดี๋ยวมันก็จะต้องเป็นอาหารของเราต่อไปในทางกลับกันคิดว่าปลาเหล่านั้นจะคิด
ยังไง ถ้าสมมุตเราเป็นปลาล่ะ โดนจับขึ้นมาอยู่บนบก ตากแดดตากลม รอเวลาตาย
ทรมานจริงๆ แต่ก็อย่างว่าแหละ เวลาทอดแล้วก็กินหมดแหละ ลืมสงสารมันไปเลย
เพื่อความอยู่รอด แต่ก็นึกขึ้นได้ เราจะคิดไปทำไม ในเมื่อเราเป็นทหารไม่ใช่นักบวช

ผ่านไปเร็วมากจนไม่รู้สึกตัวเลยว่านี่เหรอปีใหม่ที่ใครหลายๆคนไปฉลองกันทำไม
มันถึงไม่มีความหมายอะไรกับเรามากนักเท่าที่จำได้ก็ตอนที่เรือกลับมาวันที่ ๓๑
ธันวาคม ๕๐ เป็นเวลาเย็น เกือบหกโมงเย็นแล้ว หลังจากนั้นก็กลับถึงบ้านอาบน้ำ
แล้วก็นอน เป็นวันที่นอนเร็วที่สุด สองทุ่ม ด้วยความอ่อนล้าของร่างกาย ตื่นมาอีกที
ก็ปีใหม่ซะแล้วไม่รู้ว่ารอยต่อของปีใหม่อยู่ตรงไหนเลย